Ellerimin arasındaki telefona bakarken kaşlarımı çattım. Son model olanlardan biriydi. İçinde Gürkan’dan istediğim gibi yeni bir hat vardı.
Birileri telefonu bana vermeden önce en elzem numaraları rehbere kaydetmişti.
Cafer, Esma ve Engin’in numaraları rehberdeydi.
Sosyal medya üzerinden internetle iletişim kurabilirdim. Elbette sosyal medya kullanıyor olsaydım. Bu düşünce ile parmaklarım ekranı sıktı.
Elimde telefonum olsa da iletişim kuracağım kimse yoktu. Eskiden çalıştığım şirketin hatta İrem Hanım’ın numarasını bilmezken elimde telefonun olmasının anlamı yoktu. Zaten olsa bile onları arayıp ne diyecektim ki?
Geri kalan kişilerse zaten iletişim halinde olduğum insanlardı. Bir anda hayatımın ne kadar yalnız ve acıklı geçtiğinin farkına vardım.
Çocukluğum önce babamın ardından ann
