Bazen, bir anda olur bazı olanlar. İnsanın, beyin nöronlarının algılamasının yetmeyeceği kadar hızlı bir sürede gerçekleşir. O karanlık gecede, o kimsesiz bölgede olan herşey gibi. Şirin ve Mirza, ikisininde verdiği savaşlar, acılar farklıydı fakat, buluştukları tek nokta, aynıydı. Henüz, kendileri bile farkında değildi belki ama hissettikleri tüm acıların devasını yine birbirinde bulacaklardı…
“Seni neden öldürmek isteyeyim?” diye sorarken Mirza, sesini kendinden emin tutmaya çalışmıştı ancak, içinde bir yerlerin kırıldığı da bir gerçekti. Daha dün, annesine, kızını geberteceğine dair yeminler etmemiş miydi? Bu düşüncelerin beyninde yankı bulumasıyla birlikte, kaşları çatıldı söylediği ve söylemeye devam edeceği her bir yalanı ise kendinden bile saklamak isteyen bir hali vardı:
“Görüyo
