“Çiçek… Günaydın!”
“Günaydın…” Kocasının rahatlayarak nefes alıp verdiğini duyabiliyordu Çiçek.
“Ben… Nasıl olduğunu merak ettim..?”
“İyiyim, yani olabildiğim kadar…”
“Müsait misin peki?”
Genç kız duraladı. “Nasıl müsait miyim?”
“Ben… Pastanenin önündeyimde…”
“Sen pastanenin önündesin..?” Çiçek’in sesi sakin çıktığı kadar da tehlikeli çıkmıştı. “Burada olduğumu nerden biliyordun?” Kocası sessiz kalınca sesli bir nefes verdi. “Biliyor musun? Önemi yok. Her nasılsa ya peşime adam takacaktın ya da sen gizli gizli takip edecektin…”
“Peşine adam takmadım…” diye hafif itiraz dolu sesle konuşmuştu Alpay.
Çiçek sesli bir nefes verdi. “Müşteriler var. Şimdi müsait değilim.”
“Patron sen diye biliyordum?”
Genç kız biraz gülümsedi. Alpay’ın onunla görüşmeye inat ettiğini anlamıştı. “Alpa
