"Oo..."dedi Ünzile, hemşire üniformasının ön cebinden ellerini çıkarırken. "Kimleri görüyorum ben yahu."
Kendine uzatılan eli sıkarken Can, ilk etapta tanınmış ancak gördüğü yüzü hemen tanıyamamıştı. Ünzile, zamanın modası kısacık saçlarını uzatmış, daha kadınsı bir hal alıp hafif balık etinde enine genişlemiş, sağlık personelinden ziyade daha şık ofislerde çalışırcasına tam takım bir makyaj yapmıştı.
"Dur bir tahmin edeyim, seni Elif mi gönderdi?" Can, kaşlarını kaldırdı, hafif bir tebessüm takındı. "Çok hoş bir genç adama dönüşmüşsünüz Can Bey, meğer toyluk sana hiç yakışmıyormuş."
"Biraz vaktin var mı Ünzile?"
"Akşam yemeğine gidelim diyeceksen..."şen bir kahkaha ile sözünü araladı genç kadın. "Şaka yapıyorum yahu, şefime söyleyeyim de sana bir kahve ısmarlayayım. Bunca zaman sonra
