Babam elimden aldığı telefona uzun uzun baktı. Sonra kalktı ayağa, bana şöyle dedi: "Bu işin tekrarını duymayacağım Elif. Bir daha konuşmayacaksın o oğlanla."
"Ama baba..."
"Konuşmayacaksın dedim! O aileden bize hayır gelmez. Şimdi gidip bu telefonu babasına vereceğim ve evimizi de boşaltacaklar. Defolup gitsinler buradan, ırz düşmanları!"
Annemin çatkısı daha bir anlam kazandı şimdi, ben babama mani olmaya çalışınca suratıma bir tokat yedim, ablam haftaya gelecek görücülerine güler yüz gösterecekti, ben de okul biter bitmez onun istediği adamla evlenecektim.
"Allah beni kahretsin ki, layıkıyla yetiştirememişim sizi!"
Son sözü bu oldu. Sonra küstü babam bize, bu küslük evde yayıldı, ben de ablama küstüm. Çünkü ona "Neden yaptın böyle bir şeyi?"dediğimde bana şu cevabı verdi.
"O benim
