2008
Çalışmanın ve insan kahrının ne zor olduğunu anladığım bir dönemi yaşamaya başlamıştım. Vardiyalı olarak garsonluk yaptığım dönemde ayaklarım şiş geliyordum eve ve elimdeki üç beş kuruşu Can geldiğinde umarsızca harcıyordum. Harcıyorduk! Gözümün parayı gördüğü yoktu ama bu denli yorulup bu denli hızlı tüketmek zor geliyordu bedenime. Şöyle diyordu Can, "En zayıf olan biziz aslında, kısacık ömür yiyor yiyor tükeniyoruz. Şişman olan hayatın ta kendisi. Obez hatta. Pis şişko!" Gülüyordu sonra bu dediğine.
Böyle söyleyip söyleyip gülmeleri çoktu onu. Cumartesi akşamları çok içki içer sonra da konuştuklarına gülerdi. Çok içki içip çok güldüğü bazı zamanlar kavga ederdik. Sırt sırta dönüp uyurduk. Sızardı Can. Sabaha kahve yapar başına koyardım. Uyanırdı, kahveyi içerdi kalkıp sarılırdı b
