Dostlarım… Benim dostlarım vardı. Geçirdiğim şu cehennem gibi bir aydan sonra daha emin oldum. Beni seven, düşünen ve peşimden sorgusuz sualsiz gelen insanları suratsızlığımla kazanmıştım. Onlara soğuk yapsam da beni sevmişlerdi ya kendimden utandım. Her zaman onlardan kaçmak için an kolladığım için kendimden utandım. Şennaz her gün beni kontrol eder evime bakardı Şirin ise işte devamlı gözü üzerimde olur kötü ruh halimde hemen beni kollarıyla sarardı.
Ben bu kadınlara ne vermiştim de beni bu kadar sevmişlerdi?
Şennaz tekini Bora’nın kafasına attığı sarı terliğini eline alıp çocuğunu dövmek üzere olan annenin gazabıyla bize yaklaştığında elimi kaldırdım. “Şennaz dur!”
“Seni kaçırmadı bu küpek?” Şennaz sinirle elindeki terliği salladığında Şirin dev gibi adamın tepesinde bağırdı. “Adam
