ASMİN,
Surhay beni eve getirdiğinde hem mutlu hem de akşam babasıyla yapacağı konuşma için gergindim. Son zamanlarda ablamla benim yaşadığımız şeyleri düşününce normal bir günümüz geçmemişti sanki. Ve benim için Nadir Beyin tavrı çok önemliydi. Babamdan korkmuyordum ama Surhay’ın babası beni istemez diye ödüm kopuyordu. Eve girer girmez Surhay beni kucakladığı gibi odaya taşırken,
‘’Fazla vaktim yok, içine patlamak istiyorum deli gibi.’’ dediğinde gözlerim açıldı.
‘’İçime mi? Ama ya hamile kalırsam?’’
‘’Kal! Kocan değil miyim? Karımın içine akamayacak mıyım ben ya?’’ derken beni yatağa bıraktı biraz hoyratça.
‘’Delirdin mi ya?’’ demeye fırsat kalmadan üzerindekileri çıkarıp attı halıya. Sonra da beni soymaya başladı.
‘’Deliyim yavrum, sana deliyim küçük cadım. Anlamadın mı daha?’’ Bl
