-Neyi anlamıyorsun acaba?Ben sana yardım edemem.
Yiğit iyice bana dönüp oturdu. "Neden yardım edemiyorsun?" İlla adama söyletecek. Koltuk deneklerini gösterip "Bunlarla zor oluyor da ondan"dedim. Yüzünde ki değişimi beklerken normal bir şey söylüyormuşum gibi baktı.
-Eee ne olmuş. Sana kutu taşıtmayacağım ki. Oturduğun yerden bana yardım edebilirsin. İnsan kendi teklif eder.
Resmen utandırdı beni. Tabi ki de yardım etmek isterim, ama adım atana kadar canım çıkıyordu. Bir de normal karşılaması da acayip geldi. Genelde bu cümleden sonra 'bilemedim' ile başlayan cümleler kurarlardı. Yiğit'in sanki olağan bir şey gibi konuşması dikkatimi çekti.
-Ne diyorsun? Cevap alamadım.
-Neden benden yardım alma konusunda ısrar ediyorsun?
Soruya soru ile cevap hoşuna gitmedi.Arkasına yaslanıp "Kimsey
