Fatih eve geldiğinde, korumalardan haber alan İbrahim, kardeşini görmek için hızla kapının önüne fırladı. İbrahim'in gözleri, Fatih'in yüzünde bir duygu yakalamaya çalışıyordu. Belki bir korku, bir heyecan.. Koşarak kardeşinin yanına gidip kardeşine sıkı sıkı sarılan İbrahim, Fatih'in düşen omuzlarını hissettiğinde, kardeşini omuzlarından yavaşça geri itip yüzüne baktı. Fatih'in yüzünde tek bir çizik, morluk hatta kızarıklık bile göremeyince rahat bir nefes verdi. Fatih, abisinin kendisine neden dikkatlice baktığını biliyordu. Gözlerini, abisinin gözlerine dikerek "Kimse bana elini dahi sürmedi merak etme." dedi. İbrahim iç çekerek "Seni her yerde aradığımı biliyorsun değil mi abicim? Sana ulaşmanın yollarını bulmak için avukat ordusuyla çalıştım." dedi. Fatih, abisine gülümseyerek bir eli
