Artık vuslat zamanı gelmişti genç adam için. Karısına haftalar sonra ikinci kez dokunup, seveceği için kalbi göğüs kafesinden patlayacak gibi atıyordu. Hiçbir zaman bu kadar heyecanlı ve arzulu olmamıştı Jehat ağa!
Karşısındaki kadın narin, ince vücutlu eşsizdi. Bedeninin her bir kıvrımıyla delirtiyordu adamı!
Ama en çokta kendisine her şeyi sadece küçük gözleriyle anlatan kadına ölürdü bu saatten sonra! Nasıl bu kadar kapılmıştı karısına kendisi de şaşırıyordu. Fakat böyle bir kadına da kapılmamak en büyük aptallık olurdu.
Asi arzuyla harmanlanan kocasının bakışlarından ürkmeden edemedi.
Ya yine ilk gecesi gibi canını yakarsa?
Ya yine kendisine sadece acı verirse karşısındaki adam? Endişeleri gitmemişti.
"Ben korkuyorum..."dudaklarından kaçan iki kelimeden sonra genç adam karıs
