Sonsuz aşkım

Boşanmak istiyorum

Gözleri kapanmadan önce tek gördüğü Alexin tüm gücüyle christianı duvardan duvara fırlattığı ve yüzünü yumrukladığıydı.

Alex eve girdiğinde Viola diye seslenmiş ama hiç bir şekilde cevap alamamış ve o sırada kütüphaneden gelen sesleri duymuştu. Boğuşma sesine benzeyen sesler kulağına çalındığında aklında tek bir düşünce vardı ''VİOLA'' . hızlıca kütüphaneye vardığında Violanın yerde çırpındığını ve üzerindeki adamdan kurtulmaya çalıştığını görmüştü.Alex gözü dönmüş bir şekilde adamı sertçe yerden kaldırdı ve duvara doğru fırlattı.Tekrar vurmak için iki adımda adamın yanına vardığında karşısında duran kişi çocukluk arkadaşı herşeyini emanet edecek kadar güvendiği christian dı. Alex neye uğradığını anlamamanın verdiği şokla Christianın yüzünü tanınmıcak hale getiriyordu ki bir anda durdu. ''Çık git '' diye bağırdı.Kafasını eğerek ellerine baktı ve Christianın kanının ellerine bulaştığını gördü. ''seni bir daha ailemin etrafında görmeyeceğim christian yoksa olacaklardan ben sorumlu değilim ''. Christian yerden hızlıca kalkarak okadar yumruktan sonra ne kadar hızlı kalkabilirse o şekilde kapıya doğru yöneldi.Alex violanın yerde baygın şekilde yattığını gördüğünde dahası ayaklarının ucunda biriken kanı farkettiğinde Violayı kucağına aldığı gibi koltuğun üzerine taşıdı ve doktoru çağırması için uşağına bağırdı.

Viola kendine geldiğinde yatak odalarında ki devasa yatakta yattığını farketti.Karnında hissettiği tarif edilemez bir sızı onu uykusundan uyandırmıştı.İçinde bir boşluk oluşmuştu sanki hissettiği tam olarak buydu, gözünden bir damla yaş süzülürken Alexin sesiyle irkildi.

''kahrolasıca adam ne demek istiyosun, anlayabileceğim dilde konuş '' diye bağırıyordu.Doktorun ne dediğini duyamıyordu.Alexin yumruğunu duvara geçirdiğini ve doktora bağırdığını işitti.Daha sonra kapı açıldı ve Viola, Alexle göz göze geldi. Alexin bakışları bişeyler olduğunu anlamasını sağlamıştı.Alex yatağın kenarına oturup Violanın elini tuttuğunda Violanın aklında tek bir düşünce vardı.'' bebeğim '' dedi. Alexin yüzüne baktığında gözlerinden birer damla yaşın düştüğünü farketti.karşısındaki adam kocası olan güçlü ve heybetli insan bir çocuk gibi savunmasız görünüyor ve gözlerinden yavaşça akan yaşlarla durumu açıklıyordu. Bebekleri gitmişti. Viola hızlıca elini Alexinkinden çekti.Şimdi bunu düşünmenin zamanı değildi.Kocasının üzgünlüğü onun umrunda değildi çünkü bebeklerini kaybetmesinin tek sorumlusu vardı o da Alex di.

''boşanmak istiyorum ''

bebekleri düşmüştü ve Violanın ağzından çıkan boşanmak istiyorum lafı Alexin aklını yitirmesine sebep olacak dereceden saçmaydı.

- '' ne boşanmasından bahsediyosun '' diye sesini yükseltti.

-''bütün bu olanlar için üzüldüğünü söylemeyeceksin herhalde, ne de olsa bunun tek sorumlusu sensin''.Viola'nın şuan yapmak istediği tek birşey vardı o da alexe sarılmaktı ama onun yerine ağzından boşanmak istiyorum sözleri çıkmıştı. Metresine giden ve bunları yaşamasına sebep olan bir adamla yaşamak dahası evli kalmak istemiyordu.En derinde bir yerde daha farklı duygular hissediyordu bunlar beyninin düşündüğüydü.Kalbi ise ihanetinden dolayı çok acıyordu.ALexin kendisini sevdiğini düşünmüştü.Ama yanılmıştı.Kalbi bu kadar acırken tek yapmak istediği Alexinkini de acıkmaktı ya da öyle olmasını istediğini sanıyordu.

-''sen beni burda yalnız bırakıp haber bile vermeden metresine gitmek istedin ''!!. Alex bir an durdu ve sonra kahkahalarla güldü sonra duruşunu ciddileştirdi ve

-''Viola metresim falan yok saçmalama'' dedi sertçe.Ne yazık ki Violanın buna inanmak gibi bir niyeti yoktu.

-''Alex boşanmak istiyorum ve bu kararımda ciddiyim. Zaten zorla evlendirildik benimle evli kalmak gibi bir niyetin olduğunu sanmıyorum o yüzden ''. Alex elini yumruk yapmış sınırlarının daha fazla zorlanmaması için dua ediyordu.

-'' Boşanmak falan yok Viola unut bunu'' diyerek kapıyı çarpıp çıktı.Viola ise arkasından sessizce gözyaşlarını dökerek bu acının son bulmasını istedi.Amcası ona evlenmek zorunda olduğunu söylediğinde bu düşünceden nefret etmişti şimdi boşanma düşüncesinden nefret ettiği gibi. Ama kendisini sevmeyen bir adamla yapamazdı üstelik bu kadar severken.

Sabah viola yatağından güneş ışıklarının odayı aydınlatması üzerine uyanmıştı.Doktorun verdiği ilaçlar işe yaramıştı ağrısı kalmamıştı ama düşen bebeğinin acısı hala duruyordu. hizmetçi kapıyı tıklatıp içeri girdiğinde viola çoktan üstünü giyinmeye başlamıştı.

-''dük hazretleri sizi kahvaltıya bekliyor efendim '' dedi kız.

Viola yavaşça arkasını dönerek;

- '' dük hazretlerine söyle daha çok bekler '' dedi.Hizmetçi kız korku içinde afallamıştı böyle bişeyi derse kesin işten kovulurdu.

-''hanımım lütfen kovulurum, bu işi kaybedemem '' dedi.Viola düşününce haksızlık yaptığını anlayarak,

-''tamam geleceğimi söyleyebilrsin '' dedi gülümseyerek.Aynada kendisine bir kez daha baktı ve iyi olduğuna karar vererek odadan çıktı.

Viola kahvaltı odasına girdiğinde Alex başını kaldırarak Violaya bakmak istedi ama tek yaptığı çayı püskürtmekti.Karşısındaki kadın siyah çuvaldan elbise giymiş güzelim kahverengi kızıl saçlarını da bone ile kapatmış birisiydi.Alex ağzını peçete ile silerek,

-''bu kıyafette ne, ayrıca güzelim saçlarını da bonenin altına gizlemek yazık değil mi?'' dedi.

-''yas tutuyorum o yüzden böyle dük hazretleri; kocamın yası '' dedi.Alex çayı tekrar püskürtmüştü ama bu sefer sinirden.

-'' sen neyden bahsediyosun kahrolasıca ben yaşıyorum ve sapasağlam karşındayım '' dedi.

''benim için öldün Alex !! Bebeğimi nasıl öldürdüysen sende öyle öldün.''

Kapıyı büyük bir gürültüyle çarparak odadan çıktı.

Alex bardağını masaya bırakarak az önce duyduğu sözlerin etkisiyle yerinden kalktı uşağına arabayı hemen hazırlatmasını söyleyerek aklında tek bir düşünceyle odasına çıkan merdivenlere yöneldi.

'' Hesabı kapatmanın vakti geldi ''