Turan
Lale’yle sadece bedensel bir çekim değildi aramızdaki; onu istiyordum, hem de her şeyiyle. Ama bunu itiraf etmek… işte orada tökezliyordum.
Lale hafifçe kıpırdandı, nefesi boynuma değdiğinde tüylerim diken diken oldu. Gözlerini araladığında içinde hâlâ uyku mahmurluğu vardı. Dudaklarını aralamadan önce bir süre gözlerime baktı. O bakış, dün geceyi hatırlattı bana. O anın gerçek olduğunu, şu an bile yanımda olduğunu…
“Günaydın,” dedi Lale, sesi yumuşaktı ama içinde bir şey vardı. Dün geceye dair bir tereddüt, belki de biraz mahcubiyet. Belki de benden bir şey bekliyordu.
“Elini çeksene,” dedi aniden, sesi hafif kırılgandı. O an fark ettim; hâlâ beline sarılmış haldeydim. Düşünmeden, refleksle sıkı sıkı sarıldığımın farkına bile varmamıştım.
Yavaşça çekildim, ama soğuk bir mesafe
