Turan
Polis memuru elindeki kalemi masaya bıraktı ve bana doğru hafifçe eğildi. “Tamam, Turan Bey. Sizi daha fazla tutmayacağız.”
Diğer polis de başını salladı. “Olayla doğrudan bir bağlantınız olmadığı açık. Rahatsız ettiysek kusura bakmayın.”
Derin bir nefes aldım. “Önemli değil,” dedim, sandalye biraz geriye kayarken ayağa kalktım.
Kapıya yöneldiğimde oturan polis kısık bir sesle ekledi: “Bu iş sizin açınızdan kapandı, ama biz soruşturmaya devam ediyoruz. Umarız bir daha böyle bir sebeple görüşmeyiz.”
Başımı hafifçe salladım. “Umarım.”
Sonra kapıyı açıp dışarı çıktım. Beni burada tutmayacaklarını biliyordum ama içimde hâlâ hafif bir huzursuzluk vardı. Çünkü olay bitmemişti.
Bina çıkışına adımımı attığımda derin bir nefes aldım. Serin hava yüzüme çarptı, ama içimdeki sıkıntıyı dağ
