📖 48. BÖLÜM – YARATAN SIZAN IŞIK
Sabah erken uyandım. Odanın içinde ağır bir sessizlik vardı. Pencerenin perdesi yarı açıktı ve içeriye solgun bir ışık giriyordu. İçimde tuhaf bir ağırlık hissettim. Sanki biri gece boyunca ruhuma oturmuş da sabah kalkmayı unutmuş gibiydi. Yatağın kenarına oturdum. Ayaklarımı yere bıraktım ve biraz öylece durdum. Zaman yürümüyor gibiydi. Saat ilerliyor ama ben aynı yerde bekliyordum.
Son zamanlarda düşüncelerim hep aynı yere gidiyordu. Neyi yanlış yaptım. Neyi eksik bıraktım. Hangi yol ayrımında durmam gerekirken koştum. Hangi kapıyı açmam gerekirken kilitledim. Bunları düşünmek beni yoruyordu ama kaçamıyordum. Tecrübe böyle bir şeydi. Yorulursun. Yine de devam edersin. Çünkü kaçacak yerin kalmaz.
Mutfaktan ses geliyordu. Çaydanlığın kaynama sesi. İnce i
