Bir insan ne kadar sevilebilirdi.? Bu soruyu durmadan kendisine soruyordu Efruz. Bir insan ne kadar sevilirdi.? Her sorduğunda gözlerinin önüne sadece Aslan Atay gelirdi. Onun gözleri, kokusu, gülüşü, konuşması.. yürüyüşüne kadar sadece o belirirdi. Ama şimdi yanına biri daha eklenmişti. Zeynep Adel Atay. Daha 3 yaşında, dünyalar güzeli bir kız çocuğu. Ona her baktığında gözlerinin içi gülüyordu Efruz'un. Yüreği ısınıyor, kalbinden bir şeyler midesine doğru akıyordu sanki.
İlk aşkı babasında daha sonra da kocasında tatmıştı. Fakat Adel... ah Adel hepsinden çok başkaydı. Onun 'Anne' demesi dünyalara bedeldi. Bilemediği şeyleri sorması, o minik elleriyle ellerini sıkıca sarması, gece korktuğu zaman aralarına sıkışması... her şeyi, her hareketiyle çok başkaydı.
Efruz onun için ölüp bitiyo
