“Kızım benim, nasıl da özlemişim” diyerek bana sarılan Turgut amcanın gözyaşları hemen akmaya başlamıştı. Beni görünce aklına babam geliyordu hep. Onun ölümünü kabullenemeyen bir ben vardım bir de Turgut amca.
“Sen de hoş geldin yavrum” diyerek Efsun’u da kucakladıktan sonra havaalanından çıkıp arabanın olduğu otoparka doğru yürüdük.
Buraya gelmeden önceki günlerim sakin geçmişti. Ali’yle okulda hiç konuşmamıştık. Akşamları bana yazdığı birkaç mesajın dışında da iletişim kurmamıştık. Murat hocanın gözü hep üstümdeydi, o nedenle Ali’yle aynı ortamda olmamaya çalışmıştım.
Çınar’la da hiç karşılaşmadık o olaydan sonra. Ablamın dediğine göre ailesinin yanında kalıyordu. Bana kızgın olduğunu biliyordum, ama ben de ona kızgındım. Aramızda soğuk bir savaş başlamıştı.
Kayseri’ye gelerek her ş
