Sinemis
Sabah tepemizde duran babaannemin sesiyle uyandık. Kız kısmının bu kadar uyumayacağıyla başlayıp bizi kimsenin almayacağıyla devam eden ve beş dakika içinde masada olun ile son bulan nutuğundan sonra odanın kapısını çarparak çıktı ve hepimizi ayağa bu sayede dikmiş oldu. Ah babaannem… Bazen bir şeker kadar tatlı oluyor, bazen de Arnavut biberi gibi acı oluyordu.
Pijamalarımızla banyoya koşup grup halinde yüzümüzü yıkadıktan sonra koşarak masaya oturduk. Ne yazık ki babaannemin kötü bakışlarından kurtulamamıştık.
“Bu kılıkta mı gelinir masaya kızım? Hadi Efsun kızım misafir de size ne oluyor? Pijamayla ne zaman masaya oturduk biz” deyince dayanamadım
“Biz sık sık oturuyoruz nenej, sen de dene bak çok rahat oluyor” dememle masada kıkırtılar duyuldu.
“Edepsiz” deyip hışımla çata
