ALİ
“Evlerinin önüne gidip bekledim. Ablasıyla konuşacaktı, anlatacaktı aramızın düzeldiğini. Merak ediyordum ve her akşam yaptığım gibi gittim oraya. Ablası evdeydi, arabası yerindeydi çünkü. Salonun ışığı yanıyordu. “Konuşuyorlar mı acaba?” diye düşünürken birden Sinemis’in odasının ışığı yandı. Az sonra balkonda biri belirdi, tabii ki Sinemis’ti. Önce bana bakmaya çıktığını sandım ama bana bakmıyordu. Gariplik vardı hareketlerinde. Boğazını tutuyor, saçlarına ellerini götürüyor ve titriyor gibiydi. Ne olduğunu öğrenmek için aradım ama meşgule verdi aramamı. Sonra dayanamadım mesaj gönderdim. Mesajımı okuyunca yüzünü bana döndü ben de arabadan indim daha iyi göreyim diye ve yeniden aradım.
Telefonu açtığında sesi korkunç geliyordu. Sadece adımı söyleyip hıçkırmaya başladı, ağlıyordu. A
