Her şey yavaş, yavaş da olsa eskiye dönerken bende hala bir değişiklik yoktu. Selim hiç bir adım atmıyor, attığım adımlarıda püskürtmeye çalışıyordu. Sanırım ben yine boşa kürek çekiyordum. İnsan hep mi plotonik olurdu? Sevilmeyi hak etmiyormuydum? Aslında çok çirkin de değildim ama kimi sevsem karşılığını alamıyordum. Sanırım sorun bendeydi hep yanlış kişileri hayatıma almaya çalışıyordum. Zeynep kaybolunca Selim sanki bana daha çok yakınlaşmış gibi hissetmiştim. Fakat Zeynep bulundu Selim efendi yine eski soğuk, uzak haline büründü. Bendeki de ne şansdı ama nerde öküz var gidip kalbimi ona veriyordum. Onlarda verdiğim kalbi almaya bile tenezzül etmeden üstüne basarak geçiyorlardı. Ama bu sondu bir daha beni sevmeyeni bende sevmeyecektim. Önce birinin gelip beni sevdiğini söylemesi lazımd
