Defalarca kez kapalı olduğunu bildiğim halde tekrar, tekrar aradım. Sanki ben arayınca açacakmış gibi hissediyordum. İsteğim sadece sesini duymaktı. Şahin ben iyiyim demesi yeterliydi. Ama o telefon hiç açılmamıştı. Rıfat babanın yanına gidip Zeynep'in evde olmadığını, hatta hiç bir yerde olmadığını söyledim. İlk söylediğim zaman merak etme desede, sonrasında kendisi benden çok telaş etmişti. Çünkü Zeynep'in bütün takıları evdeydi. Ve onu bulabileceğimiz hiç bir takip konum yoktu. Ali müdürümle konuşup telefon sinyalinden yerini öğrenmek istedim. Fakat telefon sinyali evin beşyüz metre ilerisinde çöp kutusundan çıkmıştı. Bugün üç gün olmuştu ve Zeynep'ten hala bir haber yoktu. İlk gün kimseyi teleşlandırmamak için bir şey söylemek istemesem de Defne ortalığı ayağa kaldırmıştı. Zaten saklay
