Banu ağzını kapattı. Emirhan’la gitme fikri onu endişelendiriyordu. Kimsenin şirkette bundan haberi olmadan onun yerine gitmenin riskli olduğunu biliyordu. Saat geç olduğu için etrafta çok fazla insan olmayacaktı ama yine de görülme ihtimali vardı.
İnternetten toplu taşıma seçeneklerini araştırmıştı. Oraya doğrudan giden bir otobüs olmadığını öğrenmişti. Emirhan’la olan ilişkisini gizli tutmak onun için çok önemliydi. Kesinlikle kimsenin onun evinde kaldığını öğrenmesini istemiyordu.
Geriye dönüp baktığında bu planı önce Emirhan’la konuşması gerektiğini fark etti.
Tam o sırada masanın üzerindeki ofis telefonu çaldı.
Banu ahizeyi kaldırıp kulağına götürdü.
“Müge?”
“Ben çıkmak üzereydim ama Cemre… Cemre Karaca Emirhan’ı görmek için burada. Hemen haber vermek istedim.”
Bu sözler Banu’y
