Kendimi toparlayarak Amir'e iyi olduğumu ikna ettim. Evlenecektik. Güzel bir yuva kuracaktık. Burada yaşamayacaktık. Hayatımdan uzun zaman önce çıkarttığım insanları bir daha görmeyecektim. Bu gün görsem neydi ki... Onlar için artık ulaşılmaz bir konumdaydım. Amir'in dediği geçmeyecek olan hüznü bir ara psikiyatrimle konuşmam gerekiyordu. Bu olayı hayatımda istemiyordum.
Üzerimi değiştikten sonra saçlarımı olabildiğince toplayarak tel tokalarla tutturdum. Şalı saçlarıma atarak bir ucunu omzumdan aşağıya sarkıttım. Kızlarda hazırlanmama yardım etmişlerdi. Herkesin yüzü gülüyordu. Bende onlara ayak uyduruyordum.
Salonda herkes yerini almıştı. Merdivenlerden indiğimde Amir'le göz göze geldik. güzel şık bir takım elbise giyinmişti. Her hareketi güzeldi. Ağırdı. Aşk doluydu.
"Çok güzelsin
