Gelen Amir'di. Şaşkın bakışlarla ona bakarken kapının ses yalıtımını tartıyordum. Ben bunları düşünürken Amir ile bakışmaya devam ettik.
"Sen gitmedin mi?" sesim resmen başka bir yerimden çıkmış gibiydi. Yaptığım hiçbir şey yoktu ama yinede kendimi suçlu hissetmişti. Aptal Hesna.
"Gittim." Delici bakışlarını üzerimden çekmiyordu. Duydu dedim içimden. Kesin duydu da o zaman neden bana böyle davranıyor. Armağan'a olumlu yanıt vermedim ki. Bilerek falan mı yaptığımı düşünüyordu acaba?
"Çabuk gelmişsin."
"Özledin mi?" En son ayrıldığımızda onunla tartışan ben, az önce duyduklarım yüzünden suçlu hissediyordum kendimi ve bu yüzden karşısında süt dökmüş kedi gibiydim. İşte bu bile Armağan'ın teklif ettiği şeyi yapamayacağımın göstergesiydi.
"Ben mi? Hayır." Aramızdaki ciddiyeti sonlandır
