Uzun süren gecenin ardından öğlen
olmuştu.Cihan uyanmış kollarında uyumaya devam eden karısını izliyordu."Bir insanın her hâli nasıl bu kadar güzel olabilir?Uyuması,gülmesi, ağlaması,sinirlenmesi..."diye mırıldandı.
Önce kızın yanaklarına düşen kirpiklerinin gölgesine sonra da iç geçirerek dolgun dudaklarına baktı. "Dudakların hâlâ çok öpülesi duruyor,ben seninle ne yapacağım tatlı cadı?" deyip saçlarını okşadı.Asel kıpırdanarak "Cihan...Cihan yapma!"diye sayıklamaya başladı.Cihan dün gece Asel'in Cihan yapma dediği anları anımsadı,Çapkınca gülerken Asel gözlerini açtı.Gözleri kendine bakan kara gözlere odaklandı.İkisi de dün gece yaşadıkları ateşli anları anımsarken Asel'in yanakları kıpkırmızı oldu ve yüzünü kocasının göğsüne bastırdı.
Cihan kulağına yaklaşıp "Niye utanıyorsun her yer
