MİNA
Canavar burnundan derin derin solurken yutkundum.
Gerçekten ona yakalanmamız hiç iyi olmamıştı.
Zaten bende öyle bir bahtsızlık vardı ki, normalde günlerdir gündüzleri eve gelmeyen adamı bile böyle eve getirirdi işte.
Şans bir kere bana gülse ben karşısında şok olup kalırdım mesela. Öyle alışık değildim yani!
Kime ne kötülük etmiştim bilmiyordum ki!
Birinin büyük bir ahını almıştım kesin, yoksa bu adamın eline düşmemin başka bir açıklaması olamazdı.
Korku dolu gözlerle Emir'e baktım. Bu durumdan en az hasarla kurtulabilmem için belki bana destek olurdu.
Olmalıydı.
"Abi, sen niye evdesin bu saatte?"
Emir sanki ben hiç kaçmamışım, canavar hiç sinirlenmemiş, ortamda böyle büyük bir problem hiç yokmuş gibi rahatça konuşmaya başlamıştı.
Zaten bu çocuğun rahatlık seviyesi çok
