Bahadır'ın gözleri yine o çok beğendiğim bal rengine dönerken, kollarıyla sıkıca sardı beni. Ellerimi göğsünün üzerine koyup başımı yasladım, sarılmıyordum sığınıyordum ona.
Sanki yıllardır ona ayırdığım boşluğa gelip yerleşmişti, hiç yadırgamıyordum.
Kadınlar tuvaletinin önünde olduğumuz pozisyonu hatırlayınca, başımı kaldırıp Bahadır'a bakarak kıkırdadım.
"Bahadır"
Adını seslenişimin ardından gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi, sanki bir şeyleri sindirmeye çalışıyordu. Gözlerini açmadan arzusunu belirtti.
"Adımı bir daha söylesene"
Sanırım bir miktar tuhafıma gitmişti bu isteği, benim öyle davudi bir sesim yoktu. Bugün yanımda olduğu için ona edilecek tonla teşekkürüm vardı. Bir tanesini söylesem bir şey kaybetmezdim.
Aramızdaki boy farkı bana göz kırparken, parmaklarımın ucu
