Yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm...
Annem affetmedi beni, Cafer'de cevap vermedi.
Ağlamaktan şişmiş gözlerimle arabama bindim. Görmekte zorlanıyordum yolları.
Kaza yapmadan eve gelmeyi başardığımda, kapıyı açıp kendimi içeri attım. Salonun ışığını açacağım esnada, burnuma bana aşina o koku geldi.
Gözlerim etrafı taramaya başladığında, salonun spot ışıklarını açtım.
Salonun sol tarafında tekli koltuğun önüne oturmuş, başı arkasına doğru yaslı gözleri kapalı bir Cafer bulmak beni şok etmişti.
"Meleğim."
Tam kalbimin ortasına isabet etti tek kelime. Elimdeki çanta düştü. Ayakkabılarımı çıkartıp çıplak ayaklarımla Cafer'in yanına geldim. Tam önüne oturduğumda, yanına koyduğu telefona baktım.
Aramalarımın hepsini görmüştü, ama açmamıştı. Diğer tarafına baktığımdaysa gazeteyle sarılmış bir ş
