-Yeter-
"Hey gidi bal göz, sen uyurken ben kan kaybından gidiyordum."
Bahadır uykulu gözleriyle bana bakarken, ne dediğimi idrak etmeye çalışıyordu. Melekte yemek yedikten sonra Babaannemde olmayınca, Zafer abimde yok tabi, Cafer abimin aklı beş karış havada.
Bende fırsattan istifade evden kaçtım. Valla içimde çok rahat. Sorsalar Merveler değil, kocamın yanındayım derim o biçim rahatım yani.
Ama en son Bahadırla yakalandığımızı gördüğüm rüya sonucu kocaman bir uçukla yeni güne merhaba demiş, korkuyla sıçramıştım.
Şimdide Bahadır'ın koltukta sızmış halini görünce, ona güleyim derken ağzımı fazla açıp yaramın kanamasına sebep olmuştum.
Görende şah damarımı kestim zanneder anasını, öyle böyle akmamıştı kan.
Bahadır elimdeki kanlı peçeteyi görünce ciddi olduğumu anlayıp, beni yanına çek
