Kırık dökük
Şefika'nın anlatımı. Hayat bir penceredir aslında. Kimi zaman açan çiçekleri görürsün, kimi zaman da ayaza göğüs geren, tüm çıplaklığıyla dimdik duran ağaçları. Oysa o narin çiçekte sensin, rüzgara göğüs geren ağaçta. Ne zaman değil, nasıl bakmandan çok şey asılıdır.. Gözünü her şeye kapatmak yerine, rügara direnerek açık tutmaktır hayat. Bazen dalarsın kendi karanlığına. Uçsuz bucaksız, her sey yanıp kül olmuş bir bozkır görürsün. Bir daha hiçbir şey yeşermez orada. Ağaçlar kurumus, yeşillikler solmuş, çiçekler boynunu bükmüş. Yanı başından ırmaklar akar, ama bir damla suya hasrettir bozkır. Oysa hayat dumansız, külsüz, hatta ateşsiz yanmaktır. Her yangına amenna demektir. Yandığı her yangın daha güçlü yapar insanı. O nefesini kesen yangına inat, oturdugun hayat treninde başını diğer t
- Yazar
