Aslan
Yatak odasının kapısını ardımdan sertçe kapattığım an, göğüs kafesimdeki bütün nefes tükenmişti. Koridorda yürürken adımlarım yeri eziyor, bastığım her mermer zemin sinirimden nasibini alıyordu. Dişlerimi birbirine şiddetle bastırıyordum, çene kemiklerimden çatırdama sesleri yükseliyordu. Duvarlara yumruk atmamak için kendimi zor tutuyordum.
Kendi karımı, Berfin’i yatağın üzerinde alev alev yanarken bırakmıştım. Dudakları şişmiş, bedeni benim dokunuşlarımla yay gibi gerilmiş, bana tamamen teslim olmuştu. Zafer benimdi. Kurallarıma karşı gelip beni kışkırtmaya çalışmasının bedelini ödetmiş, kibrini ayaklarının altına sermiştim.
Fakat zafer falan kazanmamıştım. Asıl cehenneme düşen bendim.
Koridorun sonundaki kullanılmayan misafir odalarından birine daldım. Kapıyı hızla kapatıp kil
