ASMİN
Burnumda tarçın kokusu vardı. Sıcacık… sanki kış günü içimi ısıtan bi salep gibi huzur vericiydi... kıvrılıp bu sıcaklığın içinde kaybolmak istedim.
Öyle güzel uyuyordum ki bedenim bi anda sıkılmaya başladığında uyandım. Fermanın kollarının arasındaydım ve beni sıkıyordu.
Usulca, “Ferman…” dedim. Ama uyanmıyordu. Sağa sola kıpırdanıp kendimi kurtarmaya çalıştım ama mümkün değildi. Güçlü kollarının arasından kurtulamıyordum. Bi anda sıktıkça beni midem bulanmaya başladı.
Bu sefer daha yüksek bir sesle, “Ferman boğuluyorum…” dedim.
Gözlerini açıp, “ne! Ne oldu?” Diye şaşkın şaşkın bi etrafa bi bana bakıyordu.
“Midem bulandı lavaboya gitmem lazım” dedim. Hızla kollarını benden çekerken panikle yataktan fırladı. Daha önce gittiğim için biliyordum. Koşarak kalkıp lavaboya girdim
