NİSAN’DAN…
“Abi böyle davranamayız” dedim kucağında oğluyla boşluğa kilitlenmiş gibi bakan abime.
Az önce akınların evinde kapıyı çalmış Simay‘ın kucağından bebeğini alıp kendi evine getirmişti.
“Bundan sonra oğlum benim yanımda yaşayacak benim yanımda ölecek” şu cümlenin ağırlığını ben halası olarak ta ciğerlerimde hissediyorum. Abimi düşünemiyorum bile.
Daha birkaç saat önce baba olduğunu öğrendi. Ondan sonra bebeğinin iki ay içinde öleceğini açıkçası iki ay çok iyimser bir rakam görünüyor. Demir’imiz daha erken hayata veda edecek. Amerika’da bu vakayla karşılaştım. Daha doğrusu çalışma arkadaşlarımdan birinin bebeği bu şekilde SMA iki hastasıydı. Fakat o da anne karnında gelişemediği için ölüme mahkumdu. İşin kötü tarafı herhangi bir çaresi de bulunmuyor Belki anne karnında geçen be
