NİSAN’DAN…
Daha birkaç gün önce Umudumla Manhattan sokaklarında kahkaha atarak yürüyordum. Elimizde zaman zaman kahve bardakları ya da bir dondurma güle oynaya.
Oysa şimdi sadece birkaç günlüğüne geldiğim ülkemde İstanbul’da başıma gelmeyen kalmamıştı. Ailem yetmezmiş gibi bir de halamın hezeyanları baş gösterdi iyi mi?
Almanya’da yaşadığım üç yıl bana bambaşka bir hayatın perdelerini açtı. Aslıdan aile içi ilişiklerimizin ne kadar da ucuz olduğunu gördüm. Yıllardır neden nenem ve dedemin ısrarla Almanya’dan dönmediklerini düşünüp dururdum. Bunu oraya gidince öğrendim. Babamlar üç erkek bir kız dört kardeşler. İki amcam da Almanya’da önemli mevkideler. Biri ünlü bir otomobil fabrikasında dişi tırnağı ile yükselmiş bir müdür. Diğeri ise büyükçe bir Türk restoranının sahibi. Tabi kalite a
