NİSAN’DAN…
“Abi ne yapacağız?” dedim panikle.
“Belli ki canına kıymaya gidiyor.”
“Tamam güzelim sakin ol ve arkadaşlarımıza söyle. Siz mahalleyi arayın ben de başka bir yere bakmaya gideceğim” dedi.
“Abi nereye?”
“Dediğimi yap arkadaşlarımıza söyle mahallede gidebileceği neresi varsa baksınlar” dedi gitti.
Derince bir soluk çektim. Üst üste geliyordu.
Telefonum çıkardım önce Ferhat abimi aradım.
“Güzelim?” diye açtı.
“Abi Simay yok.”
“Nasıl yok?”
“Bir mektup bırakıp gitmiş.”
“Siktir” dedi.
“Abi canına kıymasından endişe ediyoruz. Arkadaşlara da söyleyip hızlıca bir etrafa bakalım.”
“Tamam güzelim ben söylüyorum şimdi” dedi. Onu kapattım.
Aslı’yı aradım.
“Nisan?” diyerek açtı.
“Aslı Simay yok.”
“Nasıl yok?”
“Canına kıymasından endişe ediyorum.”
“Allah’ım yarabbim bitmiyo
