22
Cemre, Maçin, Ekim ve ben kahvaltı ediyorduk. Ve üçü de kahvaltıyı hazırlamama asla yardım etmemişti. Bir ara Cemre kalkacak gibi olmuştu ama şeytan Maçin onu durdurmuştu ve sonuç olarak tek başıma hazırlamıştım. "Ama ben başından beri biliyordum, böyle saçma bi' şeyden koskoca Ekim Erden hapse girecek değildi ya?" Cemre'nin söyledikleri üzerine Ekim'in gülmemek için yanağının içini ısırdığını gördüm ve Maçin de dua ediyor gibi kafasını yukarı kaldırmıştı. "Ayrıca Güneş de akıllı kızdır, öyle kaderine razı olup taa Ankara'lara gitmez." "Aslında ben Güneş'in son ana kadar kaderine razı olduğuna eminim." Bunları söyleyen Maçin'e baktım. Sarı saçları dağılmış, onu her zamankinden daha çok bir oğlan çocuğu gibi göstermişti. Ayrıca, yalnızca haftalardır muhabbetimiz vardı ve neredeyse ruhumu
- Yazar
