YILDIZ'IN AĞZINDAN... Küçük Yıldız... Aile özlemi çeken, annesinin terk ettiği Yıldız... Her zaman düşünmüşümdür biliyor musunuz? Annem acaba beni hiç mi sevmedi? Sevgilisi uğruna terk edip gidecek, kendi doğurduğuna sırt dönecek kadar mı acımasızdı? Tek başına ayakta kalamamak mıydı korkusu? İnsan istediği zaman öyle güçlü, öyle direyetli olabiliyor ki... 26 yıldır, dünyaya gözümü açtığım günden beri tek başıma sırtlanmıştım şu koca dünyanın yükünü. Kendim gülmüş, kendim ağlamış, kendim sıvazlamıştım sırtımı. Kimse de yanıma gelip 'Derdin ne kızım?' dememişti. Ben insanların gözünde annesinin bile terk ettiği zavallı Yıldız'dım. Ne babasının prensesi ne de annesinin göz bebeği olan kız çocuklarından olamamıştım. Sevmek, sevilmek ne demek hiç bilmezdim. Yengem ve amcamın yanında s

