2.bölüm
652 Kelimeler
2022 _
Hayat bizden çok şey almıştı ama iki şey verdi .birincisi şuan ki 4 kız kardeşimi verdi .ikincisi ise intikam alınacak intikamımız vardı . biz 50 kişilik guruptan sadece kaçarak kurtulan 5 kişiydik . eğitim adı alıtında kendi kötü işleri için kulanıyorlardı , masum hayatların dan böyle bir bataklığa saplanan çocuklar isyan etmiş ti ,çete bu isyanları durdurmak istedi ama yapamayınca hepsinin imfaz kararı alındı ve o gün 45 kişi öldü ve bunların hepsi çocuktu en büyüklerinin 14 yaşında olduğı çocuklar. Gurupta kızların büyüğü ve en eğitimlisi ben olduğum için kızların kaptanı bendim ,erkeklerinde en büyüğü olan oktay dı kaptan .ozamanlar bu rutbeyi aldım diye sevinmiştim ama sonradan anlamıştım , sevinmemem gerektiğini bunu analdığımızda isyan çıkmıştı ve hepimiz o isyan günü ölmüştük aslında ,ne okatayın ekibinden biri nede kızlarda beşkişi dışında biri ama beşimizinde bir çok şey ölmüştü, ama bir şey doğmuş tu hayatta tutan intikamdı onlardam alacağımız intikam . O Gün ordan kaçmamız mucizeydi ama hepimiz bir canımızı vermiştik orda, kardeş ler kaybedilmişti ,arkadaşlar ama benim kimsem yoktu ,hatta yaşadığım olay yüzünden ,fazla samimi yetim yoktu çoğu kişilerle .
Ama selen abisini kaybetmişti ,ece aşık olduğu çocuğu daha küçüktü ama çocukluk aşkı işte ama ondan sonra hayatına kimseyi almadı ,geri kalan dördümüz gibi .gönül işi yapıcak şansımız yoktu .bizi bitiren herkezin ;çocuk ların hayatını yok eden o çeteyi yok edene kadar rahat nefes yoktu bize.
Biz 5 kişi; simay, selen ,ece, çağla ve mevsim ordn kurtulduktan sonra yemin ettik ;o çeteyi çökert meden ölmek yok , onlara rahat yaşam yok
...
Bu gün o günlerden biriydi ,yani namı diğer mortelin 6 üyesinden kalan son 3 üncü üyesini indircektik .
Çete 6 üyeden oluşuyordu,her üyenin kendine ayit yönetimi vardı ,adamları vardı .hepsine ayrı ayrı ulaşıyorduk . Üçüncü kişi bu gün bir müzede olucaktı güya müzeyi gezicekti ,çünkü kendisi tarihi eser kaçakçısıydı ,soygunu kendi yapmazdı ama soygun yapılacak yere önceden kendi bir gözetime giderdi ,ama bu son gidişiydi
...
"Haydi hanımlar hazırmısnız"
Selen :"herzaman ki gibi hazırız "
"İşte bu hadi son bir kontrolden sonra başlayalım"
Topuklularımıda giyip, peruk olan saçlarımı düzledim. Üzerimde siyah dar kısa bir elbise vardı .ceketimi giydim ve gözlüğümü takınca hazırdım.
"Ece ve çağla daima irtibatta olucaz ,sakın iletişimi koparmayın sokaklara kadar izleme istiyorum "
Müzenin olduğu yeri ayarlamıştık ,kameraları belli etmeden takmıştık .
"Mevsim , sen nişancımızsın ,lazım olmadıkça ,yerinden ayrılma ve herzaman olduğu gibi bizim koruyucu meleğimiz olucaksın "
"Selen benimlesin, saha görevindesin, benim yanımda"
Selen de hazırlanmıştı ,sarı saçlarına peruk takmıştı kahve rengiydi ,kırmızı ince askılı bir elbise giymişti hazırdık .
"B planını unutmayın eğer aksi bir şey olursa ne yapacağımızı biliyorsunuz "
Hazırdık ve herkez görev yerlerine dağıldı .
Bizde taksiye binip müzeye gittik.
...
Kapısına geldiğimizde ,almak için çok uğraştığımız, davetiyeleri görevliye gösterdik , ece sağolsun çok yardımı dokundu, bu konuda tam bir dahiydi.
Adam bizi içeriye buyurduğunda , siyah saçlarımı hafif savurup geçmiştim , bir süre müzeyi gezdik, kızıl saçlarımın üstündeki bu siyah peruk ,rahatsız etsede beni ,sıkıntı yoktu .
Özellikle adamın etrafından yanından geçiyorduk , biz bir esere bakarken oda yanımıza geldi ,anlşılan dikatini çekmiştik .
Ve konuş maya başladı ,işte bu
"Selam hanımlar"dedi
"Selamlar "dedik
"Durdunuz gezmekten sıkıldınız galiba "
"Aslında evet ,biraz sıkıldık .biz çiğdemle sıkıcı sessiz ortamları sevmeyiz ,o yüzden burası bizi sıktı " dedim inanmıştı
"E.. bende çıkıp mekana gidicektim gelmek istermisiniz"
Tabiki isterdim ama sen oraya kadar gide bilecekmiydin ki :)
Kararsız kalmış gibi
"Iıı... bilmemki"
"Eğleniriz bence gelin derim "
"İyi peki , içimden bir ses sizi kırmamamı söylüyor ve eğleneceğimize ümitli "
"Bencede kırmayın beni, emin olun sizi eğlendiricem ,hemde çok "
Yaaa kesin öyle olucak , içimdeki sesi dinlesem şuan yaşıyor olurmuydun acaba ,yada böyle dermiydin .
"Hadi çıkalım o zaman "
Dedi ve kafamla onaylayıp ,peşinden ilerleyip kapıdan çıktık.
İşte şimdi başlıyoruz
"Yanlız bizim araba bir öteki sokakta , ordan telefonları, çantalarımızı almamız lazım. Bize eşlik edermisin .
"Tabii " diyip yanımızdan yürüdü ,arka sokağa geçtiğimizde , etrafımızı maskeli adamlar doldurmuştu .
- Yazar
