Nur Azra' nın yanına geldi. Azra hala ağlamamak için kendiyle savaş veriyordu. Hafifçe kolunu okşadı Nur.
' İstemeden kulak misafiri oldum konuşmalarınıza. İyi misin?'
'İyi değilim Nur Hanım. Ama Bora benden çok daha kötü durumda.'
' Ne diyeceğimi bilemiyorum.'
' Bir şey söylemenize gerek yok. '
' Azra bunu senden istemek ne kadar doğru bilmiyorum ama gitme. '
' Kalamam Nur Hanım. Onlar birbirlerine ait. Ben daha fazla kara kedi gibi kalamam. '
' Onların arasına çok şey girdi Azra. Sen kara kedi değilsin.'
' Bu kadar şeye rağmen kopamamışlar. Saygı duyuyorum. Muhteşem bir şeye sahipler. Kıymetini bilmiyorlar ne yazık ki. '
Nur Azra' nın her şeyin farkında olduğundan emin olmuştu. Aslında bu kızı sevmişti. Ne kadar standartlarının dışında olsa da.
' Onlar çok özel bir şey yaşadı
