Karan Alp
Söylediklerimden sonra davet salonundaki herkesin kadehleri havada dondu, kaldı. Kimse böyle bir şey beklemiyordu. Esmira, Barın, Kağan hariç herkesin yüzünde aynı ifade vardı: Şaşkınlık. Bu bakışları zaten bekliyordum. Kimsenin haberi yoktu. Özellikle kafamı babama doğru çevirdiğimde bana bakarak kafasını iki yana salladı. ‘Bu sen ne halt yedin?’ demekti.
En son bana acele etme, her şeyin bir zamanı var demişti ama ben bekleyemezdim. Ben yanlış yapmamıştım. Aylardır beklediğim ve bu uğurda savaşlar verdiğim olayı gerçekleştirmiştim. Aslında birkaç ay önce olması gerekiyordu ama o gün Minel kaçırılmıştı. Eğer kaçırılmasaydı da Demir amca öğrendiği için kesin izin vermeyecekti fakat şimdi gerçekleşmişti.
Ben ve Minel yıldırım nikahıyla evlenmiştik. O, artık benim resmi nikah
