Demir, yol boyunca kafasında binlerce senaryo kurmuştu. Her defasında son karısının ve kızının canından olması ile bitiyordu. Bu korku korkunçtu. O kadar eğitim o kadar deneyim işe yaramıyordu. Elleri kaskatı kesiliyor parmak boğumları beyazlıyordu.
Eve girdiğinde ise Zümra odasından çıkıp onu kapıda karşıladığında kızını ciğerine sokmak ister gibi öptü kokladı. Saçının o bebek kokusu ciğerlerine dolarken şükretmek için kaç secde etse bilemedi.
Yanaklarını öpen kız “Hoş geldin babacım.” Dediğinde alnını öpüp “Hoş buldum kızım. Nasılsın bakalım?” derken kucağına aldı. Koca kızdı ama bebek gibi sarıp sarmalamak hep çok hoşuna gitmişti.
“İyiyim babacım. Canan ablayla okula gidip geliyoruz. Arkadaşım Hesna için hediye hazırlıyorum. Derslerimi çalışıyorum. Nenelerimle dedemle oynuyorum.”
