Eğilip omuzlarından kavradım onu. Oyunun bu kadarı da fazlaydı! Sağlam bir şekilde sarsarken bağırıyordum:
"Neden buradasın Gülşah? Ne arıyorsun? Söyle bana. Serbest kalmak istiyorsan, tek seçeneğin konuşmak. Anlıyor musun beni? Eğer şuanda rol yapıyorsan, şansını fazlasıyla zorluyorsun. Anladın mı beni?"
Gözlerini açtı ama dudaklarından hala aynı söz çıkıyordu: "Baba..."
Ona acımam için, belki bırakmam için böyle söylüyordu. Biz... Bizim bir mazimiz vardı. Babası, annesini mi öldürmüştü? Eğer öyle olsaydı Gülşah gibi boşboğaz birisi çenesini tutar mıydı, asla! Ona temas eden avuç içlerim, ateşiyle yanmıştı. Yanıyordu Gülşah.
Yine de onu sarsmaya devam ettim.
"Konuş diyorum! Aç gözünü... Aç gözünü, ne olduysa anlat!"
"Çağatay Yüzbaşı'm, ne yapıyorsun sen! Aklını mı yitirdin, hasta z
