İçinde olduğum yatak, yanımda bana yapışmış bir vaziyette uyuyan adam. Ve bu oda bana ait değildi. Hani bir yere giderde orada yabancı hisseder utançtan bir şey yapamayız. Bende şuan tam öyleydim…
“Arman uyan” dedim fısıldayarak, kollarını karnımdan ve belimden geçirmiş. Başını ise boynuma gömmüştü. Bu his gerçektende tuhaf bir şeydi. Nasıl desem bilemiyordum, fazla garipti.
“Arman!” Dedim daha yüksek bir sesle. Boşluğa düşmüş gibi ürkerek başını boynumdan çıkardı. Gözleri kapalı kaşları çatıktı. Yüzünde ise saç tellerimin izi vardı.
“Ne oldu?” Diye mırıldandı, uykusunu almadığı belliydi. Gözlerini bile açamıyordu. “Günaydın,” dedim mırıldanarak, kuruyan dudaklarını ıslatarak gözlerini kırpıştırarak açmaya çalıştı. Kolları hala belime sarılıydı, yüzü ise yüzüme daha fazla yakındı.
A
