ŞEHNAZ İNCİ
Bir insan nasıl bu kadar pervasız olabiliyordu aklım almıyordu. Yaşadığımız onca şeye, onu ardımda bırakıp gelmeme rağmen, benden bunu istemeye cesaret etmesi takdire şayan bir durumdu. Yüzsüzlüğün bu kadarı daha önce gördüğüm, şahit olduğum bir şey değildi.
Benimle uyurken anca rahat edermiş. Hah! Bir de kelime cambazlığı yapmaya çalışmıyor muydu? Zaten yine her şey tepetaklak olmuş, dünyamın üstü altına dönmüştü ve buna rağmen Şahin hala seks düşünebiliyordu. Beni görünce mi beyni yerine aletiyle düşünmeye başlıyordu bu adam?
“Rahat etme Şahin. Tıpkı bana ilk gece dediğin gibi, bir gözün açık uyu gerekirse. Ben nasıl rahat uyku çekmeyeceksem, sen de çekme! Şimdi ister gösterdiğim odada yat, istersen en alttaki ardiyeye in. Söz veriyorum, büyük villaya geçince sana özel dep
