İşinin başına tekrardan geçmişti Aylin. Kaldığı yerden devam edecekti yine. Şirkette çalışanlarına iyi davranıyordu artık. İlhan Beyde torununun dönüşüne çok sevinmişti. Aylin'in ondan uzakta yaşamasına içi elvermemişti. Şu hayatta ondan başka kimsesi de kalmamıştı. Fakat yinede akşam yemeğindeyken dönüş sebebini sormaktan alamamıştı kendini. Aylin net bir tavırla "Dışarıdaki hayatı merak etmiştim. Meraka değer bir şey yokmuş aslında. Buraya bu eve ait olduğumu anladım. Başka türlü olmayacağını gördüm" demişti.
Önemli bir toplantıdayken bağırıp çağıran bir adamın sesiyle ayaklandı Aylin. Kapı sertçe açılınca insan azmanı, çirkin suratlı bir adamın ona öldürecekmiş gibi bakmasına anlam veremedi.
Asistan kız "Aylin hanım toplantıda olduğunuzu söyledim ama dinletemedim." Dedi mahçup bir ses
