İki hafta sonra...
Puslu bulutlu bir öğlendi. Şöminede yanarak çatırdayan odunların sesini dinlemek hoşuna gidiyordu Aylin'in. Başının ağrıyan tarafına elini götürdü. Başı hâlâ dikişliydi. O günkü olayı unutmak ister gibi elini hızla çekti yarasından. Telefonunu açtığında iki yüzden fazla cevapsız aramaları gördü. Hepsi de Sinan'dandı. Sesli mesajlarda vardı tabii. Hiçbirini dinlemeden bildirimlerin hepsini sildi. Kırgındı. Çok da korkmuştu. Telefon yine çalınca kapatmak istedi. Yabancı bir numara olduğunu görünce kaldırıp kaldırmama konusunda kararsız kaldı. Ya Sinan'sa? Telefon üst üste çalınca kaldırdı.
"Alo?"
"Benim Cihad sana bir işim düştü yenge"
Kızgın bir sesle "Bana yenge deme" dedi Aylin içki bardağını kuşatan elleri sımsıkı olurken.
"Tamam özür dilerim abla."
Aylin'in canı
