Canım yana yana sapladım kalbime binlerce Sen’i.
Bir iğrenç okul gününe daha merhaba derken, havalar biraz soğumaya başlamıştı. Ve ben mal gibi bu soğukta kıçımda etek giyiniyordum. Neden? Çünkü psikolog beyimiz öyle istemişti. Benim açımdan değişen bir şey olmuş muydu? Olmuştu sanırım. En azından etek giyince tüm erkeklerin bana eskortluk yaparken baktığı gibi bakmadığını fark ettim, ya da üvey babamın baktığı gibi...
"Damla ciddi ciddi konuşalım mı artık?" diyen Selim'e bakıp gözlerimi devirdim. Ne zaman vazgeçecekti acaba?
"Daha önceki konuşmalarımızda gayet ciddi olduğumdan eminim oysa ki." diyerek dik dik bakmaya başladım Selim'e.
"Her seferinde bir iki laf edip kaçıyorsun Damla. Ya da zil çalıyor kaynıyor konu. Bir yerde oturup konuşsak?"
"Daha neler." diyerek kitaplarımı çantam
