Normalde kesimlikle bu kadar şatafatı sevmem ama bugün çok özledi. Bu akşam benim ilk kız kardeşimin en mutlu, düğün günüydü. Nihayet onunda gözlerindeki kırgınlığı silen, onu her şekilde sevip koruyan ve kalbi yerine kadınım dediği kendisini koyan bir adamı vardı. Saçlarım yapılırken eskilere dalmış ve Gökçe'nin kendince kederli dediği o günlere gitmiştim. Yaklaşık kırk beş kiloya kadar düşmüş, birkaç kez yüksek ateşten hastaneye bile kaldırmıştık. O kadar vazgeçmişti ki yaşamaktan, nefes almıyor sadece sürünüyordu. Ama şimdi her şey çok değişmiş ve gözlerinin içi bile pırıl pırıl parlıyordu. Çok yıpranmıştı o parlayan gözler. İçten gülümseyen o dudaklar çorak bir çöl gibi kurumuş yabani bir çalı gibi çok uçuk açmıştı.
Şimdi şükür edip onun mutluluğuna içten içe daha çok seviniyordum. Ni
