Rosalina'dan
Komik ve olaylı geçen bir akşamdan sonra her şey tatlıya bağlanmış, yüzükleri takmıştık. Can ve Baran evden gittikleri zaman Kral ile ben de gitmek istesek de kızlar izin vermeyip, ayrı evde olmamızın saçma olduğundan bahsettiler. Bu yüzden Kral diğer eve geçmekten vazgeçmişti. Kızların bunu bilerek yaptıklarının farkındaydım. Akıllarınca bizi test etmeye çalışıyorlardı. Dikkat çekmemek için bahane de üretememiştik.
O gün aklıma geldikçe tüylerim diken diken oluyordu istemsiz bir şekilde. Can ve Baran, Kral'ı durdurmaya çalışsalar da başarılı olamadılar. Kendime gelmemi bile beklemeden kolumdan tuttuğu gibi beni mezarlığa götürmüştü.
" Burada kim yatıyor biliyor musun ? " diye sorduğunda mezar taşına baktığımı hatırlıyorum. Üzerinde Elif Zagros yazıyordu. O zaman anladım
