Bütün gece kollarımın arasında uyuyan Demir yüzünden sol tarafım tamamen tutulmuş ve acıyla sabahı dört gözle beklemiştim. Gece boyunca sayıklayıp göğsüme daha çok sığınmıştı. Kâbus görmüş ve onu sakinleştirmek için parmaklarımı saçlarının arasından ve dudaklarımı şakaklarından ayırmadan onu sakinleştirmeye çalışmıştım. İlk kez kâbus gördüğüne ve anne diye sayıkladığına şahit olmuştum. Oysa hiç de böyle yapmazdı. Gözlerini kapatır kapatmaz uykuya dalardı.
Saçlarının arasındaki parmaklarımı çekip yanağına yerleştirdim. Sıcak nefesi boynuma vurup bütün bedenimde yeni çiçekler açtırırken, tekrar acıyla inleyip sol göğsünü tuttu. "Anne..." Dedi acıyla. "Lütfen... Ölme." Kesik kesik çıkan nefesiyle hızla kafasını boynumdan kaldırıp, uyku mahmurluğuyla gözlerime baktı. Korku dolu bakışlarına şa
